Recent Posts

Pages: [1] 2 3 ... 10
1
జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురు గీత :

శ్లో ॥ 20.  అనేక జన్మ సంప్రాప్త కర్మ బంధ విదాహినే ।
               జ్ఞానానల ప్రభావేన తస్మైశ్రీ గురవేనమః ॥

                                శ్రీరామావధూత జీవిత చరిత్ర ( టి . శైలజ )

బ్రేకులు లేవు :

ఒకసారి తాతగారిని కర్నూలు   నుండి దత్తగడ  కు తీసుకుని వచ్చుటకు   కర్నూలు చేరి తాత అనుమతి పొంది ఆ తరువాత కొత్తగా కొన్న మెటడోర్   వ్యానును అద్దెకు మాట్లాడుకుని తాతగారిని తీసుకుని దత్తగడ  ప్రయాణమైరి . అయితే దారి పొడవునా తాతగారు " దీనికి బ్రేకులు లేవురా " అని తిట్టసాగారు . వ్యాను డ్రైవరుకు ఇదేమీ అర్ధము గాక తెల్లబోయాడు . ఈ విధముగా కొంత దూరము వెళ్లేసరికి నిజముగానే బ్రేకులు ఫెయిల్ అయ్యాయి . కానీ ఎవ్వరికీ ఏ ఆపదా వాటిల్లలేదు . అది చూసిన డ్రైవరు ఆశ్చర్యానికి అంతేలేదు . క్షేమముగా దత్తగడ చేరుకున్న తరువాత తాత ఆ బండిని తిప్పి పంపించేయమని గొడవ ప్రారంభించారు . తాత వాక్కునే ఆజ్ఞగా పాటించే ప్రభాకర్ గారు రాను పోను మాట్లాడుకున్న బండికి అద్దె చెల్లించి తిప్పి  పంపేసారు . తిరుగు ప్రయాణమైన ఆ బండికి ప్రమాదము జరగడమూ ఆ డ్రైవరు ఎదో విధముగా బయటపడి ఆపద తప్పించుకుని ముందుగానే బండి స్థితిని తెలియజెప్పిన తాత సామాన్యుడు కాదని గ్రహించిన వాడై కొన్ని రోజుల తరువాత తాత  దర్శనం చేసుకోగా తాత 'అమ్ముకో పోరా ' అన్నారు . అయితే తాత శక్తిని తెలుసుకున్నప్పటికీ కొత్తబండిని అమ్మితే బాగా  నష్టం  వస్తుందన్న భయముతో అమ్మకుండా ఆ విధముగానే తిరగడం ప్రారంభించేసరికి మళ్ళీ ఆ బండి ప్రమాదమునకు గురైంది . కానీ ఇతను బతికి బయటపడ్డాడు . దానితో అతను  లాభనష్టాలకోసం చూసుకుంటే ప్రాణములకే ప్రమాదమని తెలుసుకున్నవాడై ఆ బండిని అమ్మేసి తరువాత వేరొక బండిని కొని సుఖముగా ఉన్నాడు . ఆ రకముగా తాత తన సర్వజ్ఞత్వమును తెలుపుటయే కాక , తన శక్తిని తెలియని వారైనప్పటికీ వారి ప్రాణములు రక్షించి కాపాడిరి .
 
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !
జై సాయి మాస్టర్ ! జై దివ్యజనని !!

2
జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలుమంగపతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురుగీత :

శ్లో || 19. యస్యజ్ఞాన మిదం విశ్వం సదృశ్యంభిన్న భేదతః ।
           సదైక రూపరూపాయ తస్మైశ్రీ గురవేనమః ॥

                              శ్రీ రామవధూత జీవిత చరిత్ర ( టి . శైలజ )
నో పర్మిషన్ :

ఒకసారి సాయిబాబాగారు భార్యతో కలిసి స్కూటరుపై కల్లూరు చేరి తాతను దర్శించి చీకటి పడకమునుపే వెనుదిరిగి వెళ్లాలనే ఉద్దేశ్యముతో తాతగారిని అనుమతి కోరగా తాత అనుమతినివ్వలేదు . మరికొంతసేపటి తరువాత మళ్ళీ తాతను అడుగగా తాత ' నో పర్మిషన్ ' ( అనుమతిలేదు ) అని అన్నారు . రాత్రి అవుతున్నకొద్దీ వీరికి 50 కి . మీ . దూరంలో ఉన్న గద్వాల ఎలా చేరుకోవాలన్న ఆతృత ,ఆందోళన అధికముకాగా నెమ్మదిగా తాతకు నమస్కరించి బయలుదేరి పోయిరి . స్కూటరు వద్దకు నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా వెనుక నుంచి మద్దిలేటి పరుగుపరుగున వగరుస్తూ వచ్చి వీళ్ళు బయలుదేరిన వెంటనే తాత  ' ఏందిరా ఏమనిపిస్తోంది ' అంటూ అక్కడే ఉన్న మద్దిలేటిని వంగోబెట్టి గుద్దుతూ 'ఏం కాళ్ళూ చేతులూ విరగొట్టుకోవాలనుందా ,ఎముకలు విరుగుతాయి ,జాగ్రత్త ' అని అనసాగారు . అప్పుడు మద్దిలేటి తాత అనుమతి లేకుండా బయలుదేరిన సాయిబాబా గారికి దారిలో ఎదో ప్రమాదము  సంభవించబోతున్నట్లు  తాతగారు సూచించారను  సంగతి అర్ధమై వీరి వద్దకు వచ్చి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ కల్లూరు వదలిపోవద్దని విడమరచి చెప్పేసరికి తమకు అన్ని విధములుగా సూచనలిచ్చి ,తమ క్షేమం కోరి తాత పలికిన పలుకులకు వారి హృదయములు ద్రవించి తాత తనవద్ద నిద్రచేయుటకు ఇచ్చిన అవకాశముగా భావించి అక్కడే తాత వద్ద నిద్ర చేసి మరునాడు పొద్దున్న తాతను అడుగగా తాత నవ్వుతూ అనుమతినిచ్చిరి . క్షేమముగా గద్వాల చేరిన తరువాత వారికొక సంగతి తెలిసింది . ముందురోజు రాత్రి గద్వాల నుండి కర్నూలు బయలుదేరిన ఇద్దరు వ్యక్తులను దారిలో దుండగులు రోడ్డుమీద రాళ్లు అడ్డుపెట్టి వారిని కర్రలతో ,ఇనుపఊచలతో గాయపరచి దోచుకోగా అందులో ఒకరు దెబ్బలు తిన్నప్పటికీ ఎలాగోలా తప్పించుకుని గద్వాల చేరి సంగతి వివరించి హాస్పిటల్ లో చేరగా అందరూ కలిసి ప్రమాదస్ధలికి చేరుకుని రెండవ వ్యక్తిని కూడా ఆస్పత్రిలో చేర్చిరను సంగతి విని తాతగారు తమకు రాత్రి వెళ్ళుటకు అనుమతినివ్వకపోవడములోని ఆంతర్యము అర్ధమై తాత ప్రేమలో మైమరచిపోయిరి .

 అలివేలుమంగపతి నీకిదె వందనం !
జై సాయి మాస్టర్ ! జై దివ్యజనని !!
3
జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురు గీత :


   శ్లో || 18 .  ఏ నేదం దర్శితం తత్త్వం చిత్త చైత్యాదికం తదా ।
                   జాగ్రత్స్వప్న సుషుప్త్యాది తస్మైశ్రీ గురవేనమః ॥

 

                                                  శ్రీ రామావధూత జీవిత చరిత్ర ( టి . శైలజ )

సంకేతము :

ఈమని రామకృష్ణప్రసాదుగారు 1991 నవంబరులో ఒకసారి తాతవద్దకు వెళ్ళినప్పుడు  ' హీ విల్ బి ఇన్ హాస్పిటల్ ' అని స్పష్టముగా పలికారు . కానీ ఈయనకు తాతగారు ఎవరిని ఉద్దేశించి ఆ మాట మాట్లాడారో అర్ధముకాలేదు . అయితే ఇది జరిగిన కొన్ని రోజులకే వేరే ఊరిలో చదువుకుంటున్న వారి అబ్బాయి అనుకోకుండా జబ్బుపడి ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్నట్లు కాలేజీ నుండి కబురు వచ్చేసరికి పరిగెత్తుకుంటూ తాతవద్దకు వెళ్లగా తాతగారు 'ఏం కాలేదు పో ' అని అభయమిచ్చారు . కొడుకు వెళ్లేసరికి డాక్టర్లు తాము చేయగలిగినదంతా చేసామనీ ,ప్రాణం నిలబడడము చాలా కష్టమనీ  ,తామేమీ చెప్పలేమనీ తెలిపిరి . అది వినగానే తాత ఇచ్చిన ఆశీర్వాదము ,ఆదిలో మెదలాగా తాతపైనే భారము వేసి ప్రాణములు అరచేతిలో పెట్టుకుని ఉన్నారు . రెండురోజులు తరువాత ఆ అబ్బాయికి ప్రాణగండం తప్పినట్లు డాక్టర్లు తెలిపిరి . ఈ విధముగా హాస్పిటల్ లో ఉంటాడని ముందుగానే హెచ్చరించుటయే కాక తాత దయతో ఆ అబ్బాయి ప్రాణములు కూడా నిలబడినవని తల్లితండ్రులు ఎంతగానో సంతోషించిరి . తాత వలన ప్రాణములు దక్కిన ఆ అబ్బాయి సాయిప్రదీప్ ,చదువులో ముందంజ వేసి ఇప్పుడు ఎమ్ . బి .ఏ  చదువుకుంటున్నాడు .
 

అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !
జై సాయి మాస్టర్ ! జై దివ్యజనని !!
4
జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురు గీత :

    17. శ్లో || యస్మిన్ స్థితమిదం సర్వంభాతియద్భానరూపతః  |
                  యత్ప్రీత్యాప్రియం పుత్రాది తస్మైశ్రీ గురవేనమః ||


                                      శ్రీ రామావధూత జీవిత చరిత్ర ( టి . శైలజ )

 మాంగల్యభాగ్యం :

లలితాంబ అను భక్తురాలికి తాతగారు వినాయకుడిగా దర్శన మిచ్చారు . ఆ తరువాత వీళ్ళ అమ్మాయికి జబ్బుచేస్తే తాతగారు కలలో ఆ అమ్మాయికి నూనె రాసేసరికి జబ్బు తగ్గిపోయింది . ఇంకొకసారి కలలో కనిపించి 'మీ ఆయన శవం అయ్యేదుంది ' అని చెప్పారు . ఆ తరువాత ఈమె భర్తకు వెనుకనుంచి బస్సు కొట్టి పొట్ట వరకూ ఎక్కినప్పుడు అతను ఏ విధముగా తప్పించుకున్నాడో ,రక్షింపబడ్డాడో ఎవ్వరికీ అర్ధము కానీ విధముగా అతను బతికి బయటపడ్డాడు . అప్పటివరకు తాత గొప్పతనము అర్ధము కాక అనేక  లౌకిక పరమైన కోరికలు కోరుతూ ఉండేవాళ్ళమనీ అలాంటి అల్ప కోరికలు కోరుకున్నందుకు ఆ తరువాత పశ్చాత్తాపపడి తాతకు నిజమైన భక్తులైనామనీ వారు మనస్ఫూర్తిగా తెలియజేసిరి .

అలివేలుమంగపతి నీకిదె వందనం!
జై సాయిమాస్టర్!   జై దివ్యజనని!! 

 
 
5

 జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురు గీత :

16. శ్లో ॥  యత్సత్వేన జగత్సత్యం యత్ప్రకాశేన భాతియత్ ।
              యదానందేన నందంతి తస్మైశ్రీ గురవేనమః ॥

                                   శ్రీ రామవధూత జీవిత చరిత్ర ( టి . శైలజ )

తరువాత వారు తాతగారిని తమ స్వగ్రామానికి తీసుకుని వెళ్ళేటప్పుడు కారు బురదలో దిగబడిపోయింది . ఎంతగా ప్రయత్నించినప్పటికీ కారు కొంచెమైనా కదలడం లేదు . చూస్తే  అక్కడ మనుషులెవరూ సాయం చేయడానికి లేరు . వీళ్లను  వారి ఊరికి తాతతో పాటుగా తీసుకువెళ్తున్న మల్లేష్ కు కూడా ఏమీ చేయుటకు పాలుపోలేదు . అప్పుడు హఠాత్తుగా తాత 'పోతుందిలే ' అన్నారు . అనడంతోనే కారు కదిలి బురదలో నుండి బయటకు వచ్చి ముందుకు సాగిపోయింది . మహాత్ముల వాక్కులోని ఆ శక్తికి నిర్జీవమైన కారులో కూడ కదలిక వచ్చిందని అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు . గ్రామం చేరిన తరువాత ఆ బాబు చేత తాతగారికి ఒక కొబ్బరికాయ ఇప్పించి తాత ఆ కారును స్వీకరిస్తే ఆ అబ్బాయి కర్మను తాత తొలగించినట్లు అని భావించినవారై ఆ బాబు చేత కాయను ఇప్పించగా ఎంతసేపటికీ తాత ఆ కాయను తీసుకోలేదు . అప్పుడు ఆ తల్లితండ్రులు ఎంతో దీనముగా తాతను ప్రార్ధించగా ఆఖరుకు తాత ఆ కాయను స్వీకరించి వారి ఆందోళననూ , ఆ అబ్బాయి కర్మను కూడా తొలగించి అతనికి ప్రాణభిక్ష నొసగిరి . ఆ రకంగా తాత తప్ప శరణు లేడని వేడుకొనగా అప్పుడు తాత ప్రసన్నుడై ఆ బాలునికి ప్రాణదానం చేసారు . అంతేకాక వారి గ్రామంలోని వారి స్వంతింట్లో ఉన్న ఇక్కట్లను కూడా తొలగించి వారికెంతో మేలు చేసారు . ఈ రకంగా డాక్టర్ల బారిన పడిన ఆ అబ్బాయిని ఎప్పుడైతే వారు దైవంపై ఆధారపడ్డారో ఆ క్షణం నుంచి ఇక ఆ బాబుకి ఏ మందూ వేయక కేవలం ఊదీ తీర్ధములతో భగవంతునిపై ఆధారపడి గట్టి నమ్మకంతో ఉండి తమ బాబు ప్రాణాలు కాపాడుకోగలిగారు . ఇప్పుడు ఆ బాబు సంపూర్ణ ఆరోగ్యంతో చదువులో ముందంజ వేస్తూ ఆనందంగా ఉన్నాడు .

 అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !
జై సాయి మాస్టర్ ! జై దివ్యజనని !!

 
6
జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురు గీత :

 15. శ్లో ॥   సపితా సచమే మాతాసబంధుస్సచ  దేవతా ।
               సంసార మోహనాశాయ తస్మైశ్రీ గురవేనమః ॥   
   
                                           శ్రీ రామవధూత చరిత్ర (టి . శైలజ )
దత్తు :
హైదరాబాదులోని ఐ .డి .పి .ఎల్.  లో పని చేసే కార్మిక నాయకుడు కృష్ణారెడ్డి అతనికి ఒక కుమార్తె ,ఒక కుమారుడు . ఆ అబ్బాయికి రఘునందనుడని పేరు పెట్టుకుని అల్లారు ముద్దుగా పెంచుకుంటున్నారు . 2 1/2  సంవత్సరాల ఆ బాబు ఒకరోజు ఆటలాడుకుంటూ కాలుజారి చిన్నగట్టుమీద నుంచి పడిపోయాడు . అది చిన్నగట్టే అయినా కూడా రక్తం కారడం ప్రారంభమైనది . అలా మొదలైన రక్తస్రావం ఏంచేసినా తగ్గలేదు . డాక్టరు సలహా మేరకు బాబు తండ్రి కోరగా అతని స్నేహితులందరూ వచ్చి రోజుకొకరు చొప్పున 12 మంది 12 రోజుల పాటు రక్తం ఇచ్చారు . అయినా పరిస్థితిలో మార్పు రాకపోగా ఆ అబ్బాయికి కామెర్ల వ్యాధి కూడా వచ్చి పరిస్థితి మరింత విషమించింది . రోజు రోజుకూ ఆ చిన్ని శరీరం కృశించిపోతోంది .కళ్ళముందే కన్నబిడ్డ పడే బాధ చూడలేని కన్నవారి బాధ వర్ణనాతీతం .

అటువంటి విపత్కర పరిస్థితులలో అఖండ సాయి నామ సప్తాహ సమితి గురించి తెలిసి సమితిని వేడుకోగా సమితి కూడా ఆ చిన్నవాడి స్థితికి కలవరపడి అనసూయామాత దగ్గరకు పంపించాలనీ ఆవిడైతే ఆ బాబుకి ప్రాణభిక్ష త్వరగా ప్రసాదిస్తుందని భావించి అనసూయామాత దగ్గరకు పంపేముందు తాతగారి అనుమతి తీసుకుని వెళ్లాలని భావించింది . అయితే తాతగారి గురించికానీ ,అవధూతల లక్షణాలు కానీ తెలియకపోవడమే కాక అసలు తాతను ఎలా వేడుకోవాలో కూడా తెలియని స్థితిలో ఉన్నవారిని తాత దగ్గరకు పంపిస్తే వారు తాతను ప్రార్ధించలేరని తెలిసి అప్పటికే తాత భక్తులైన సమితి సభ్యులకు విషయం వివరించి తాత ఆశీర్వచనం వారికి దక్కేలా చేయమనగా ఆ సభ్యులు నిండు మనస్సుతో తాత వద్దకు వెళ్లి  ఆ పిల్లవానికి ప్రాణబిక్షను ప్రసాదించమని ఎంతగా ప్రార్ధించినప్పటికీ తాత నుంచి సమాధానం లేదు . తాతమౌనం వారిని కదిలించి వేయగా కన్నీళ్లతో ఎలాగైనా ఆ బాబును కాపాడి ఆ తల్లితండ్రుల క్షోభ తప్పించమని మరీమరీ ప్రాధేయపడగా అప్పుడు తాత " ఆమె ( అనసూయామాత ) మాత్రం ఏం చేస్తుంది ? వీళ్ళు కష్టపడాలిగాని " అని సందేశమిచ్చారు . అంటే ఈ కష్టాలన్నీ కర్మలకు సంబంధించినవి కాబట్టి అవి తీరాలంటే గురుకృప పొందాలి . ఆ గురుకృప పొందాలంటే తల్లితండ్రులు కష్టపడాలి . ఎంతో ఆత్రుతతో ఎదురుచూస్తున్నతల్లితండ్రులకు ఈ వివరాలేమి చెప్పకుండా తాత అభయమిచ్చారనీ ఇక వారికీ భయము అక్కరలేదనీ చెప్పారు . తరువాత సమితి ఇది ఏనాటి పాపకర్మనో ,ఎన్ని జన్మల కర్మఫలమో దీనిని ఏ విధంగా తొలగించవచ్చోనని తీవ్రంగా ఆలోచించి తాత ఇచ్చిన సందేశముతో వారితో సేవ చేయించుటకు ప్రారంభింపచేసారు . అందులో భాగంగా కనీసం నోటితోనైనా భగవంతుని స్మరిస్తారని ఆ బాలుని " దత్తు " అని పిలవమని చెప్పారు . అంతేకాక గురుకృపను పొందడానికి ,కర్మలను తప్పించడానికి మార్గమైన గురుచరిత్రను 108 పారాయణలు చేయడం ద్వారా ఈ కర్మ నుంచి తప్పించుకోవచ్చని చెప్పగా దైవభక్తురాలైన తల్లి ఈ విషమ పరిస్థితిని తప్పించమని దత్తాత్రేయుని వేడుకొంటూ తన మొదటి పారాయణనను గాణుగాపూరులో ప్రారంభించి తన ఇంటిలో నిత్యం పారాయణం చేయడం ప్రారంభించింది . ఇక తండ్రిని ప్రతి నెలా తాతగారి వద్దకు పంపి ప్రాణాభిక్షకై వేడుకొనగా  ఆ తండ్రి క్రమం తప్పకుండా ప్రతినెలా తాత దర్శనానికై కల్లూరు వెళ్లి తాతను సేవిస్తూ ఉండేవాడు . ఇలా నిత్యం తాతతో సాన్నిహిత్యం పెరగడం వలన అతనికి తాత చర్యలు లీలలు  అర్ధమవ్వడంతో తాతపై సహజమైన భక్తి ప్రేమలు ఏర్పడ్డాయి . ఆ రకంగా దైవాన్ని నమ్మని స్థితి నుండి ప్రత్యక్షంగా దైవాన్ని కొలిచి ఆనందించే స్థాయికి ఎదిగాడు .         
                                     
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !
జై సాయి మాస్టర్ ! జై దివ్యజనని !!


7
జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురు గీత :

శ్లో ॥ 14. చిన్మయ వ్యాపితం సర్వం త్రైలోక్యం సచరాచరం ।
              అసిత్వం దర్శతంయేన తస్మైశ్రీ గురవేనమః

                                                 శ్రీరామవధూత జీవిత చరిత్ర ( టి. శైలజ )

 ఆరవరోజు పారాయణ
                                                                   రక్షకుడు
                                                               అధ్యయము -16
                             శ్రీగణేశాయనమః  శ్రీ సరస్వత్యైనమః   శ్రీ రామావధూతాయనమః
 
                                           పాపహరం పాదతీర్థం పరమపద సోపానం
                                          తారయతి సంసారాత్ తాత ఇత్యక్షర ద్వయం

                       ఓం త్య్రయంబకం యజామహే సుగంధిం పుష్టివర్ధనం
                       ఉర్వారుకమివ బంధనాత్ మృత్యోర్మోక్షీయ మామృతాత్

అవధూత రామిరెడ్డి తాత తన భక్తులపై కురిపించిన ప్రేమాభిమానములకు అంతులేదు . భగవత్సరూపుడైన తాత తన భక్తుల యోగ క్షేమములను తాను వహిస్తూ ఉండేవారు . వారికే హాని కలుగకుండా అన్నివైపుల నుండి కాపాడుతూ భక్తుల యోగక్షేమం అనగా వారి మంచి చెడులు మాత్రమే కాక వారి కర్మలను ధ్వంసం చేస్తూ వారిని ప్రాణహాని నుండి తప్పించి నూతన జీవితం ప్రసాదించిన మహానుభావుడే మన రామిరెడ్డితాత . అటువంటి ప్రాణదాతకు మనసారా నమస్కరిస్తూ ఈ అధ్యాయం ప్రారంభిద్దాం .
 
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !
జై సాయి మాస్టర్ ! జై దివ్యజనని !!
8
PS: ఈ కింది వ్యాసం మాస్టర్ గారు - మన్నవ సత్యం గారికి వ్రాసి ఇచ్చినదిట. ఈ ఫోరమ్ లో నే మన్నవ సత్యం గారు పోస్ట్ చేసినవన్నీ కలిపి ఒక చోటికి చేర్చి పోస్ట్ చేస్తున్నాను. I didn't even tried to correct the spelling mistakes if any.

ఆత్మ పరిశీలన
- పూజ్య శ్రీ మాస్టర్ గారు

1.   మనస్సు ను మొదటి గతి లో నుండి కొంచెం నిరోధించు కుని  పూర్తి గా  రెండవ  దశ లోనికి రాని దశలో ఇంద్రియవిషయాలు తారసిల్లితే అనుభవించకుండా ఉండలేదు; లభించక పొతే క్రుంగి పోదు, లభిస్తే బాగుండునన్న అతి సూక్ష్మమైన వాసన ఉంటుంది.  దీనికి గుర్తు  ఈ రెండు స్తితులలో నూ  ఉండడానికి అవకాసముండే ప్రాంతములో ఉన్నప్పుడు రెండవ దానికే అంటిపెట్టుకుని ఉండదు. ఎంత స్వల్పముగా నైనా  మొదటి గతి చిహ్నాలను నిలుపుకుంటుంది . పూర్తిగా  నివారించుకోలేక పోతుంది.
2.   ఐతే  అంతవరకూ నివారించుకోడానికి కూడా కారణము ఆత్మాభిమానము; ముముక్షత్వము కాదు! ముముక్షత్వము విషయానుభూతుల యందు  దోష ద్రుష్టి చేత మాత్రమె కలుగుతుంది గనుక స్వల్పముగా కూడా మొదటి గతి నుండనివ్వదు; దాని లేశాలద్రు స్యమయ్యే  దాకా తనకు తానె శత్రువై కటినంగా శాసించు కుంటుంది. అట్లా శాసించుకోకపోతే నిజమైన ముముక్షత్వము లేదనే. ఉన్న కొద్ది మనోనిగ్రహము  ఆత్మాభిమానం,  సంఘ భీతి,  సాంఘిక పర్యావసాన భయము లే  కారణాలనాలి.  అందుకే విషయానుభుతి  సాంఘిక మైన   దెబ్బ రాకుండా ఉండేలా అనుభవిన్చాలనుకుంటుంది. ఇది  జనులలో  ఇతరులు  తమను  చూడనట్లుగా  వారిని  చూడాలని  వారిచేత  చూడబడాలని  ఉంటుంది.
3.   ఈ  రెండు  గతులలోనూ  ఉన్న  మనస్సు  గల  వారిలో  రెండు  వ్యక్తిత్వాలుంటాయి. విషయాలు చుట్టూ వున్నప్పుడోకటి,  లేనప్పుడు డొకటి.లేనప్పుడు  అసలైన  ముముక్షువు లా  ఉంటుంది. ఉన్నప్పుడు పామరంగా   ఉండి  ఆత్మ వంచనతో  తన  బలహీనతనుపెక్షిస్తుంది. ఆత్మ  వాస్తవానికి  శుద్ధ  స్వరూపం  గనుక ,  మనం  ఆత్మ  స్వరూపం  గనుక,  రెండవ గతే  తమ  నైజమనీ,  మొదటిది   కాక తాళీయం గా  మాత్రమే  ఉన్న  స్వల్ప లక్షణమనీ,  అది సహజమేననీ,  తమలోని  బలహీనతకాదనీ  ఉపేక్షించే  మిషతో  దాన్ని వదులుకోలేక  ఉపెక్షిస్తుంది. 
4.   ఆత్మ  వాస్తవానికి  శుద్ధ  స్వరూపం  గనుక ,  మనం  ఆత్మ  స్వరూపం  గనుక,  రెండవ గతే  తమ  నైజమనీ,  మొదటిది   కాక తాళీయం గా  మాత్రమే  ఉన్న  స్వల్ప లక్షణమనీ,  అది సహజమేననీ,  తమలోని  బలహీనతకాదనీ  ఉపేక్షించే  మిషతో  దాన్ని  వదులుకోలేక  ఉపెక్షిస్తుంది. ఇట్టి  వారు  గురువుల చెంత  నుంటే  ఈ  రెండు  గతులు  కూడా  పనిచేస్తాయి. అందువల్ల  ఒక  వంక  గురువుల యందు   భక్తి  విశ్వాసాలు  ఉన్నట్లూ  ఉంటుంది. కానీ  వారి  నిశిత  నియమాలను  ఆమూలాగ్రం  పాటించ లేకనూ  పోతుంది. తమ కంతకు ముందు కల  సంఘ భీతి,  అభిమానం  కారణంగా  కృత్రిమంగా  మనో నియమం వల్ల  ఆచరణలోకి  వాటంతట అవే  వచ్చే  నియమ  బాహుళ్యాన్ని  తామే  బుద్ధి   పూర్వకముగా  ఆచరించామనీ,  అవి  తమలోని సహజ గుణాలనీ  భ్రమిస్తారు.  దానికి  ఆత్మాభిమానం  దోహదం  చేస్తుంది. వీరి  పాక్షికము,  బాహ్యము  అయిన  మనో నిగ్రహాన్ని చూసి   అందరూ  మెచ్చుకునేలా  చేస్తుంది. ఈ  మెప్పు  వారి  ఆత్మ  వంచనకు  దారి తీయటమే  గాక  వారి  మొదటి  గతిక  చక్కని  రక్షణ  నిస్తుంది. ఇతరులు మొదటి  గతిని  ప్రవర్తించినప్పుడు  వారిని  తేలికగా  గుర్తించి  నిందించే  ప్రపంచం  వీరి  పాక్షిక   రెండవగతి,  పూర్ణమని నమ్మి  గౌరవించి  వీరిలో  మెలకువతో  తొణికే  మొదటి  గతిని  గుర్తించ లేదు . కనుక  వీరికి  మొదటి గతిని  మెలకువతో  నిర్వహించే  దక్షత  ఉంటుంది.  దీనికుదాహరణ  వీరికి  కూడా  ఒకరియందు  ఆకర్షణ   కలగడం,  కలిగినపుడు  వారిని  గుప్తరీతిన  తమకు  సుముఖులుగా  చేసుకునే   రీతి,  లోపలకల  మమతను  బాహ్యముగా  వ్యక్తం చేయని  అభిమానము  ఉంటాయి.వీరికి  మొదటి  గతి  నశించినది  నిజమైతే  ఇలా సంభవించదు;  రెండవగతి  ( సాధన)  తీవ్రతరము  కాకుండా  ఉండదు.
5.   ఈ  కారణంగా గురువు  కూడా ( సద్గురువు  కాకుంటే )  వీరితో   రెండు   రీతులలో  వ్యవహరిస్తారు.  సద్గురువులుపేక్షిస్తారు. పట్టించుకోరు.    వీరి డంబారాన్నంగీకరించినట్లే ప్రవర్తించి వీరి కర్మకు  వీరిని విడుస్తారు. విశేషించి క్రుప  వర్షించదు.అదే  గుర్తు.వీరికంటే నైతికంగా నిగ్రహం కల  వారిలా కంపించిన వారితో కూడా ఇంతకంటే ఎక్కువ క్రుప చుపుతారు గురువులు.ఇది మామూలు వారికి విడ్డూరంగా కూడా ఉంటుంది.
6.   బోధక గురువులు వీరి మనసు యొక్క రెండు గతుల ననుసరించి పరస్పర విరుద్ధమైన  రీతులలో వ్యవహరించడముతో వీరిలో అత్మవంచనవల్ల తమలోని మొదటి గతిని గుర్తించని వారికి గురువుల ప్రవర్తన పరస్పర విరుధ్ధంగా, తిక్కగా, నటనగా కనిపించవచ్చు.
7.   విషయాలపట్ల దోష ద్రుష్టి వహించి మొదటి గతిని నిర్మూలించుకుంటేనే వీరికేనాటికైనా గతి. కానీ మెలకువతో దొరకని విధంగా దానిని నిర్వహించుకోగల్గడం చేత వీరు ఉభయ ప్రయోజనాలనూ సమాజం నుడి పొందగలగడంవల్ల త్వరగా అలా చెయాలనిపించదు.అందుకని వీరంత నష్టపోయేవారుండరనే చెప్పాలి.ఇహ పరాలు రెండూ చివరికి వీరు కోల్పోవలసి వస్తుంది.
8.   వీరికి జీవితములో కూడా నష్టముంటుంది.మొదటిగతి వల్ల సామాన్య కోరికలు నశించవు.  రూపమాకర్షిస్తుంది.దాని ప్రాబల్యం వలన,  రెందవగతి కొంత క్రుత్రిమంగానైనా ఉండడంవలన, వీరికి నచ్చిన రూపం కల వారికి మంచి గుణాలనాపాదించుకుని ఆ గుణాలవల్ల ప్రేమించినట్లు ఆత్మవంచన చేసుకుంతారు.గుణాల వల్ల తామెంతటి త్యాగాన్నైనా ప్రేమకోసం చేయగలమనుకుంటారు.    కానీ వాస్తవానికి రూపం కొసమే వీరి కాంక్ష. వీరికి సహజమైన వంచన ఆ వంచనను గుర్తించని తనాన్ని- అంటే ఇటువంటి రెండు గతులు లేని తనాన్ని-మంచి కింద లెక్కిస్తుంది. కాని తమలో ఉన్న ద్వయీ భావం అవతలివారిలో గుర్తించగానే  వారి మీద. ప్రేమ తొలగి అయిస్టం గా మారుతుంది.  వీరు ' ప్రేమ ' అనేది చాల తుచ్చమన్నమాట - తమ వంచనకు తావుండాలి, తమకు వంచన జరుగకూడదు - ఇదీ మంచికి వీరి కొలత.     
9.   ఈ ద్వయీ భావంతో వారి సాధించి (వారు సాధించిన) ఉభయ లాభం వీరిని కడు స్వార్ధ పరులను చేస్తుంది.   అయితే తెలివి చేత, ఆత్మ వంచన చేతా అది సూక్ష్మమై ఉంటుంది. ఆత్మవంచన, అత్మాభిమానాల వలన అది వారి చేత అంగీకరించబదదు. తాము చాలా నిస్వార్ధులమని భ్రమిస్తారు. తమ ప్రేమను శంకిస్తే నిజమైన ప్రేమ అన్యాయంగా శంకించబడ్డట్లు ప్రవర్తించగలరు.   
10.   ఈ స్వార్ధమేం చేస్తుందంటే, రూపం కలిసివచ్చే చోట కూడా వీరి ' ప్రేమ ' వీరిని ఏ సాహసమైన పనీ చేయనీయదు. ఎట్టి పరిస్తితులలో తాము నిరాధారులు కాకుందా చూచుకుంటారు.   కేవలం రూపం చేత వ్యామోహితులైన వారు ఆ వ్యామోహం తో ఎంత త్యాగానికైనా వెనుదియ్యకపొవడౌ చూస్తాము. గుణం కోసం చెసే వారినీ చూస్తాము.కానీ వీరు  త్యాగానికి సంసిద్ధు లైనట్లు నటిస్తూ ఏ  త్యాగనికీ సంసిద్ధులు కారు.
11.   రూపంకోసం వ్యామోహితులైన కేవల మొదటి గతి వారు గుణాలను కూడా త్యాగం చేసి మార్చుకో గలుగుతారు.గుణం కోసం ప్రాకులాడే వారు రూపాన్ని, తమ గుణాలను ప్రేమకోసం మలచుకో గలరు. కానీ ఉభయ గతులైన వీరు తమ ఉభయ గతి సాధ్యమయ్యె పరిస్తితులనే కోరుతారు. గుణం లభించింపుడు దానికోసం కూడా తమలోని మొదటి గతిని వదులుకో నిచ్చగించరు. రూపం కోసమూ మార్చుకోరు. 
12.   రూపమూ గుణాలు కలవారు వీరికి లభించినప్పుడు తోటి వారి గుణాలను ఇతరుల రూపాలనూ -- రెండింటినీ ఆస్వాదించ చూస్తారు. ప్రత్యక్షముగా వారితో రెండవ గతినీ పరోక్షంగా మొదతి గతినీ ప్రదర్సిస్తూ గడుపుతారు.   వీరి ఈ సామర్ధ్యం వలన సాటి జనుల అండను వీరు పొంది వీరికి తగిన మందలింపు వచ్చినపుడు కూడా వారు ' ఇంత మంచి వారిని కూడా అవతలివారిలా కఠినంగా చూస్తారే!  ఎంత అన్యాయం!' అనిపించే స్తితిలూ నిలుపుతారు. వీరెంతటి ప్రేమకోసమైనా తపించరు.సహజ నటనా శీలత వలన సాటివారికి తమ ఆటలు చెల్లలెదన్న బాధను ప్రేమకోసం పదే దుఃఖంగా ప్రదర్సించి, సాటివారి సానుభూతి పొందుతారు. 
13.   వీరిలోని యుక్తిని కనిపెట్టిన బోధక గురువులకు వీరి దుర్గుణాల పట్ల జాలి ఉన్నా అదంతా నసించేలా చేసుకుంటారు. తమయుక్తిని గుర్తించిన ప్రియుల ప్రేమనూ కొల్పోతారు.
14.   దీనికి గుర్తొక్కటే - వీరెంత భక్తి భావాన్ని మామూలుగా ప్రకటించినా విపరీతమైన అశ్రద్ధ మాటలలొనూ చేతలలోనూ వ్యక్తమవుతూనే ఉంటుంది - బోధక గురువుల ఆదేశాల పట్లకూదా.   ఒక రకంగా చెప్పాలంటే తమ ఉభయ గతి కౌశలముతో బోధకగురువును లోక ప్రఖ్యాతి కోసం ఆకట్టుకో గలిగామని నమ్ముతారు. 
15.   చివరికీరీతిన ప్రేమ , భక్తి లను నిజంగా వీరు కోల్పోడానికి క్కూడా వెనుకాడరు.  ఆ ఇద్దరూ వీరిని పరిత్యజించినా వీరమాయక (పేజీ : 7) ప్రపంచాన్నించి ఉభయ ప్రయోజనాలు పొంద సమర్ధులు. కనుక అట్టి దుఃఖం పొందరు. పొందినట్లు లోకుల సానుభూతిని పొందేందుకు ప్రదర్సించగల కౌశలం వీరిలో ఉంటుంది. అలా ప్రేమికులన్, గురువులను కోల్పోవడమువల్ల వీరి రహశ్యాశయం దెబ్బతినటం, వీరి ఆత్మాభిమానం దెబ్బతింటాయి. ఆ దుఃఖాన్ని వీరు పవిత్రమైన దుఃఖం గా ప్రదర్సించగలరు.
16.   వీరు సాటివారిలో మొదటి గతి వారినో  లేక  ఉభయ గతులలో ఉన్నవారి సాంగత్యన్ని ఇస్టపడతారు.    రెండవ గతి వారి మీద తక్కువ భావాన్ని అతి మెలుకువతో కల్పించి తమకడ్డుకాకుండా చేస్తారు. ఉభయ గతులలో ఉండే తోటివారితో వీరు లాలూచికి దిగి ఉభయుల యుక్తులూ కొనసాగేల చూస్తారు.  మొదటి గతి వారికి నటన నేర్పి , తమ ప్రవర్తనలో సహకారాన్ని పొందుతారు.-- తమ ప్రేమికులనూ, బోధ గురువులనూ వంచించడం లో.
17.   వీరి జీవితం లో ఏం జరుగుతుందో వీరి ఈ ప్రవర్తన శిలాశాసనంగా చెక్కబడి యుంటుంది.వివేక వంతులైన ప్రేమికులు, గురువులు, వీరిని పరిత్యజించక తప్పనట్లు చేస్తారు.కారణం లోక గౌరవం కొసం వారి చెంత చేరినా వీరికి హ్రుదయంలో ప్రేమికులు, గురువులూ పెట్టే నియమాలు చాల ప్రతిబంధకాలుగా ఉంటాయి.తమ ఉభయ గతి నిరోధింపబడడం ఇష్టముండదు.ఇక సాగదని తేలినప్పుడు తనను ప్రేమించిన వివేకులు, గురువులు తమను పరిత్యజించక తప్పనిసరి చేసి, ఆ ప్రతిబంధకాన్నుండి తప్పుకుంటారు.వీరి ఈ విజయమే వీరి ఓటమి.పర్యవసాన మాలొచిస్తే వీరు ప్రేమ, అండ లకు అర్హులు కారు.విశ్వాసానికి పాత్రులు కారు.కనుక అవి లభించినా కాలదన్నుకుంటారు.అయినా తమ యుక్తితో లోకుల ఎదుట కపట దఃఖాన్ని ప్రకటించి తమకన్యాయం జరిగిందనీ, దానిని తామెంతో మంచితనంతో సహించామనీ నిరూపించు కుంటారు.వీరిని కర్మ ఫలమే కాలాంతరాన సంస్కరించగలదు. అందుకే ఆత్మపరిశీలన, విమర్శ, సంస్కరణ అందరికంటే వీరికే ఎక్కువ ఆవస్యకం. కానీ అందరికంటే తక్కువగా వాటిని పాటించేది వీరే!
9
జై సాయి మాస్టర్ !
గురుకుటుంబానికి గురుబంధువుల నమస్కారములు !
అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !!

శ్రీ గురు గీత :
శ్లో ॥  13.  చైతన్యం శాశ్వతం శాంతం వ్యోమాతీతం నిరంజనం।
             నాదబిందు  కళాతీతం తస్మైశ్రీ గురవేనమః ॥ 

                                       శ్రీ రామవధూత జీవిత చరిత్ర ( టి . శైలజ )


భగవద్దర్శనంతో సమానమగు అవధూత దర్శనమే కాక వారి లీలలను ప్రత్యక్షంగాకానీ ,పరోక్షంగా కానీ అనుభవించి తమ లౌకిక సమస్యలను అధిగమించి ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో సేవామార్గంతో పురోగతి పొందుతున్న భక్తులందరూ ధన్యులే .
 తనలీలావిలాసంతో భక్తులను రకరకములుగా అలరించి ,అనుగ్రహించిన తాతగారికి ఏ విధంగానూ ఋణం తీర్చుకోలేని మనము ఆ లీలావిలాసాన్ని మనసారా గ్రోలుతూ ఆ లీలలలో తెలియాడుతో ఆ లీలలను మననం చేసుకుంటూ మదిలో తాతను మనస్ఫూర్తిగా నింపుకుంటూ కలకాలం తాత భక్తులుగా నిలబడగలిగే  భాగ్యాన్ని ప్రసాదించమని తాతగారిని కోరుకోవడమే మనము చేయగలిగినది .

                                              త్వమేవ సర్వం మమ మమ దేవ దేవ

                                                 పదిహేనవ అధ్యాయము సంపూర్ణము
                                           అయిదవరోజు పారాయణము సమాప్తము

అలివేలు మంగ పతి నీకిదె వందనం !
జై సాయి మాస్టర్ ! జై దివ్యజనని !!
10
Hearts Out / Re: A word with forummates
« Last post by Jagadish on October 13, 2017, 04:52:57 PM »
Summing up for better readability: (4th Para is the sum of two paragraphs actually)

ఆత్మ పరిశీలన
- పూజ్య శ్రీ మాస్టర్ గారు

1.   మనస్సు ను మొదటి గతి లో నుండి కొంచెం నిరోధించు కుని  పూర్తి గా  రెండవ  దశ లోనికి రాని దశలో ఇంద్రియవిషయాలు తారసిల్లితే అనుభవించకుండా ఉండలేదు; లభించక పొతే క్రుంగి పోదు, లభిస్తే బాగుండునన్న అతి సూక్ష్మమైన వాసన ఉంటుంది.  దీనికి గుర్తు  ఈ రెండు స్తితులలో నూ  ఉండడానికి అవకాసముండే ప్రాంతములో ఉన్నప్పుడు రెండవ దానికే అంటిపెట్టుకుని ఉండదు. ఎంత స్వల్పముగా నైనా  మొదటి గతి చిహ్నాలను నిలుపుకుంటుంది . పూర్తిగా  నివారించుకోలేక పోతుంది.
2.   ఐతే  అంతవరకూ నివారించుకోడానికి కూడా కారణము ఆత్మాభిమానము; ముముక్షత్వము కాదు! ముముక్షత్వము విషయానుభూతుల యందు  దోష ద్రుష్టి చేత మాత్రమె కలుగుతుంది గనుక స్వల్పముగా కూడా మొదటి గతి నుండనివ్వదు; దాని లేశాలద్రు స్యమయ్యే  దాకా తనకు తానె శత్రువై కటినంగా శాసించు కుంటుంది. అట్లా శాసించుకోకపోతే నిజమైన ముముక్షత్వము లేదనే. ఉన్న కొద్ది మనోనిగ్రహము  ఆత్మాభిమానం,  సంఘ భీతి,  సాంఘిక పర్యావసాన భయము లే  కారణాలనాలి.  అందుకే విషయానుభుతి  సాంఘిక మైన   దెబ్బ రాకుండా ఉండేలా అనుభవిన్చాలనుకుంటుంది. ఇది  జనులలో  ఇతరులు  తమను  చూడనట్లుగా  వారిని  చూడాలని  వారిచేత  చూడబడాలని  ఉంటుంది.
3.   ఈ  రెండు  గతులలోనూ  ఉన్న  మనస్సు  గల  వారిలో  రెండు  వ్యక్తిత్వాలుంటాయి. విషయాలు చుట్టూ వున్నప్పుడోకటి,  లేనప్పుడు డొకటి.లేనప్పుడు  అసలైన  ముముక్షువు లా  ఉంటుంది. ఉన్నప్పుడు పామరంగా   ఉండి  ఆత్మ వంచనతో  తన  బలహీనతనుపెక్షిస్తుంది. ఆత్మ  వాస్తవానికి  శుద్ధ  స్వరూపం  గనుక ,  మనం  ఆత్మ  స్వరూపం  గనుక,  రెండవ గతే  తమ  నైజమనీ,  మొదటిది   కాక తాళీయం గా  మాత్రమే  ఉన్న  స్వల్ప లక్షణమనీ,  అది సహజమేననీ,  తమలోని  బలహీనతకాదనీ  ఉపేక్షించే  మిషతో  దాన్ని వదులుకోలేక  ఉపెక్షిస్తుంది. 
4.   ఆత్మ  వాస్తవానికి  శుద్ధ  స్వరూపం  గనుక ,  మనం  ఆత్మ  స్వరూపం  గనుక,  రెండవ గతే  తమ  నైజమనీ,  మొదటిది   కాక తాళీయం గా  మాత్రమే  ఉన్న  స్వల్ప లక్షణమనీ,  అది సహజమేననీ,  తమలోని  బలహీనతకాదనీ  ఉపేక్షించే  మిషతో  దాన్ని  వదులుకోలేక  ఉపెక్షిస్తుంది. ఇట్టి  వారు  గురువుల చెంత  నుంటే  ఈ  రెండు  గతులు  కూడా  పనిచేస్తాయి. అందువల్ల  ఒక  వంక  గురువుల యందు   భక్తి  విశ్వాసాలు  ఉన్నట్లూ  ఉంటుంది. కానీ  వారి  నిశిత  నియమాలను  ఆమూలాగ్రం  పాటించ లేకనూ  పోతుంది. తమ కంతకు ముందు కల  సంఘ భీతి,  అభిమానం  కారణంగా  కృత్రిమంగా  మనో నియమం వల్ల  ఆచరణలోకి  వాటంతట అవే  వచ్చే  నియమ  బాహుళ్యాన్ని  తామే  బుద్ధి   పూర్వకముగా  ఆచరించామనీ,  అవి  తమలోని సహజ గుణాలనీ  భ్రమిస్తారు.  దానికి  ఆత్మాభిమానం  దోహదం  చేస్తుంది. వీరి  పాక్షికము,  బాహ్యము  అయిన  మనో నిగ్రహాన్ని చూసి   అందరూ  మెచ్చుకునేలా  చేస్తుంది. ఈ  మెప్పు  వారి  ఆత్మ  వంచనకు  దారి తీయటమే  గాక  వారి  మొదటి  గతిక  చక్కని  రక్షణ  నిస్తుంది. ఇతరులు మొదటి  గతిని  ప్రవర్తించినప్పుడు  వారిని  తేలికగా  గుర్తించి  నిందించే  ప్రపంచం  వీరి  పాక్షిక   రెండవగతి,  పూర్ణమని నమ్మి  గౌరవించి  వీరిలో  మెలకువతో  తొణికే  మొదటి  గతిని  గుర్తించ లేదు . కనుక  వీరికి  మొదటి గతిని  మెలకువతో  నిర్వహించే  దక్షత  ఉంటుంది.  దీనికుదాహరణ  వీరికి  కూడా  ఒకరియందు  ఆకర్షణ   కలగడం,  కలిగినపుడు  వారిని  గుప్తరీతిన  తమకు  సుముఖులుగా  చేసుకునే   రీతి,  లోపలకల  మమతను  బాహ్యముగా  వ్యక్తం చేయని  అభిమానము  ఉంటాయి.వీరికి  మొదటి  గతి  నశించినది  నిజమైతే  ఇలా సంభవించదు;  రెండవగతి  ( సాధన)  తీవ్రతరము  కాకుండా  ఉండదు.
5.   ఈ  కారణంగా గురువు  కూడా ( సద్గురువు  కాకుంటే )  వీరితో   రెండు   రీతులలో  వ్యవహరిస్తారు.  సద్గురువులుపేక్షిస్తారు. పట్టించుకోరు.    వీరి డంబారాన్నంగీకరించినట్లే ప్రవర్తించి వీరి కర్మకు  వీరిని విడుస్తారు. విశేషించి క్రుప  వర్షించదు.అదే  గుర్తు.వీరికంటే నైతికంగా నిగ్రహం కల  వారిలా కంపించిన వారితో కూడా ఇంతకంటే ఎక్కువ క్రుప చుపుతారు గురువులు.ఇది మామూలు వారికి విడ్డూరంగా కూడా ఉంటుంది.
6.   బోధక గురువులు వీరి మనసు యొక్క రెండు గతుల ననుసరించి పరస్పర విరుద్ధమైన  రీతులలో వ్యవహరించడముతో వీరిలో అత్మవంచనవల్ల తమలోని మొదటి గతిని గుర్తించని వారికి గురువుల ప్రవర్తన పరస్పర విరుధ్ధంగా, తిక్కగా, నటనగా కనిపించవచ్చు.
7.   విషయాలపట్ల దోష ద్రుష్టి వహించి మొదటి గతిని నిర్మూలించుకుంటేనే వీరికేనాటికైనా గతి. కానీ మెలకువతో దొరకని విధంగా దానిని నిర్వహించుకోగల్గడం చేత వీరు ఉభయ ప్రయోజనాలనూ సమాజం నుడి పొందగలగడంవల్ల త్వరగా అలా చెయాలనిపించదు.అందుకని వీరంత నష్టపోయేవారుండరనే చెప్పాలి.ఇహ పరాలు రెండూ చివరికి వీరు కోల్పోవలసి వస్తుంది.
8.   వీరికి జీవితములో కూడా నష్టముంటుంది.మొదటిగతి వల్ల సామాన్య కోరికలు నశించవు.  రూపమాకర్షిస్తుంది.దాని ప్రాబల్యం వలన,  రెందవగతి కొంత క్రుత్రిమంగానైనా ఉండడంవలన, వీరికి నచ్చిన రూపం కల వారికి మంచి గుణాలనాపాదించుకుని ఆ గుణాలవల్ల ప్రేమించినట్లు ఆత్మవంచన చేసుకుంతారు.గుణాల వల్ల తామెంతటి త్యాగాన్నైనా ప్రేమకోసం చేయగలమనుకుంటారు.    కానీ వాస్తవానికి రూపం కొసమే వీరి కాంక్ష. వీరికి సహజమైన వంచన ఆ వంచనను గుర్తించని తనాన్ని- అంటే ఇటువంటి రెండు గతులు లేని తనాన్ని-మంచి కింద లెక్కిస్తుంది. కాని తమలో ఉన్న ద్వయీ భావం అవతలివారిలో గుర్తించగానే  వారి మీద. ప్రేమ తొలగి అయిస్టం గా మారుతుంది.  వీరు ' ప్రేమ ' అనేది చాల తుచ్చమన్నమాట - తమ వంచనకు తావుండాలి, తమకు వంచన జరుగకూడదు - ఇదీ మంచికి వీరి కొలత.     
9.   ఈ ద్వయీ భావంతో వారి సాధించి (వారు సాధించిన) ఉభయ లాభం వీరిని కడు స్వార్ధ పరులను చేస్తుంది.   అయితే తెలివి చేత, ఆత్మ వంచన చేతా అది సూక్ష్మమై ఉంటుంది. ఆత్మవంచన, అత్మాభిమానాల వలన అది వారి చేత అంగీకరించబదదు. తాము చాలా నిస్వార్ధులమని భ్రమిస్తారు. తమ ప్రేమను శంకిస్తే నిజమైన ప్రేమ అన్యాయంగా శంకించబడ్డట్లు ప్రవర్తించగలరు.   
10.   ఈ స్వార్ధమేం చేస్తుందంటే, రూపం కలిసివచ్చే చోట కూడా వీరి ' ప్రేమ ' వీరిని ఏ సాహసమైన పనీ చేయనీయదు. ఎట్టి పరిస్తితులలో తాము నిరాధారులు కాకుందా చూచుకుంటారు.   కేవలం రూపం చేత వ్యామోహితులైన వారు ఆ వ్యామోహం తో ఎంత త్యాగానికైనా వెనుదియ్యకపొవడౌ చూస్తాము. గుణం కోసం చెసే వారినీ చూస్తాము.కానీ వీరు  త్యాగానికి సంసిద్ధు లైనట్లు నటిస్తూ ఏ  త్యాగనికీ సంసిద్ధులు కారు.
11.   రూపంకోసం వ్యామోహితులైన కేవల మొదటి గతి వారు గుణాలను కూడా త్యాగం చేసి మార్చుకో గలుగుతారు.గుణం కోసం ప్రాకులాడే వారు రూపాన్ని, తమ గుణాలను ప్రేమకోసం మలచుకో గలరు. కానీ ఉభయ గతులైన వీరు తమ ఉభయ గతి సాధ్యమయ్యె పరిస్తితులనే కోరుతారు. గుణం లభించింపుడు దానికోసం కూడా తమలోని మొదటి గతిని వదులుకో నిచ్చగించరు. రూపం కోసమూ మార్చుకోరు. 
12.   రూపమూ గుణాలు కలవారు వీరికి లభించినప్పుడు తోటి వారి గుణాలను ఇతరుల రూపాలనూ -- రెండింటినీ ఆస్వాదించ చూస్తారు. ప్రత్యక్షముగా వారితో రెండవ గతినీ పరోక్షంగా మొదతి గతినీ ప్రదర్సిస్తూ గడుపుతారు.   వీరి ఈ సామర్ధ్యం వలన సాటి జనుల అండను వీరు పొంది వీరికి తగిన మందలింపు వచ్చినపుడు కూడా వారు ' ఇంత మంచి వారిని కూడా అవతలివారిలా కఠినంగా చూస్తారే!  ఎంత అన్యాయం!' అనిపించే స్తితిలూ నిలుపుతారు. వీరెంతటి ప్రేమకోసమైనా తపించరు.సహజ నటనా శీలత వలన సాటివారికి తమ ఆటలు చెల్లలెదన్న బాధను ప్రేమకోసం పదే దుఃఖంగా ప్రదర్సించి, సాటివారి సానుభూతి పొందుతారు. 
13.   వీరిలోని యుక్తిని కనిపెట్టిన బోధక గురువులకు వీరి దుర్గుణాల పట్ల జాలి ఉన్నా అదంతా నసించేలా చేసుకుంటారు. తమయుక్తిని గుర్తించిన ప్రియుల ప్రేమనూ కొల్పోతారు.
14.   దీనికి గుర్తొక్కటే - వీరెంత భక్తి భావాన్ని మామూలుగా ప్రకటించినా విపరీతమైన అశ్రద్ధ మాటలలొనూ చేతలలోనూ వ్యక్తమవుతూనే ఉంటుంది - బోధక గురువుల ఆదేశాల పట్లకూదా.   ఒక రకంగా చెప్పాలంటే తమ ఉభయ గతి కౌశలముతో బోధకగురువును లోక ప్రఖ్యాతి కోసం ఆకట్టుకో గలిగామని నమ్ముతారు. 
15.   చివరికీరీతిన ప్రేమ , భక్తి లను నిజంగా వీరు కోల్పోడానికి క్కూడా వెనుకాడరు.  ఆ ఇద్దరూ వీరిని పరిత్యజించినా వీరమాయక (పేజీ : 7) ప్రపంచాన్నించి ఉభయ ప్రయోజనాలు పొంద సమర్ధులు. కనుక అట్టి దుఃఖం పొందరు. పొందినట్లు లోకుల సానుభూతిని పొందేందుకు ప్రదర్సించగల కౌశలం వీరిలో ఉంటుంది. అలా ప్రేమికులన్, గురువులను కోల్పోవడమువల్ల వీరి రహశ్యాశయం దెబ్బతినటం, వీరి ఆత్మాభిమానం దెబ్బతింటాయి. ఆ దుఃఖాన్ని వీరు పవిత్రమైన దుఃఖం గా ప్రదర్సించగలరు.
16.   వీరు సాటివారిలో మొదటి గతి వారినో  లేక  ఉభయ గతులలో ఉన్నవారి సాంగత్యన్ని ఇస్టపడతారు.    రెండవ గతి వారి మీద తక్కువ భావాన్ని అతి మెలుకువతో కల్పించి తమకడ్డుకాకుండా చేస్తారు. ఉభయ గతులలో ఉండే తోటివారితో వీరు లాలూచికి దిగి ఉభయుల యుక్తులూ కొనసాగేల చూస్తారు.  మొదటి గతి వారికి నటన నేర్పి , తమ ప్రవర్తనలో సహకారాన్ని పొందుతారు.-- తమ ప్రేమికులనూ, బోధ గురువులనూ వంచించడం లో.
17.   వీరి జీవితం లో ఏం జరుగుతుందో వీరి ఈ ప్రవర్తన శిలాశాసనంగా చెక్కబడి యుంటుంది.వివేక వంతులైన ప్రేమికులు, గురువులు, వీరిని పరిత్యజించక తప్పనట్లు చేస్తారు.కారణం లోక గౌరవం కొసం వారి చెంత చేరినా వీరికి హ్రుదయంలో ప్రేమికులు, గురువులూ పెట్టే నియమాలు చాల ప్రతిబంధకాలుగా ఉంటాయి.తమ ఉభయ గతి నిరోధింపబడడం ఇష్టముండదు.ఇక సాగదని తేలినప్పుడు తనను ప్రేమించిన వివేకులు, గురువులు తమను పరిత్యజించక తప్పనిసరి చేసి, ఆ ప్రతిబంధకాన్నుండి తప్పుకుంటారు.వీరి ఈ విజయమే వీరి ఓటమి.పర్యవసాన మాలొచిస్తే వీరు ప్రేమ, అండ లకు అర్హులు కారు.విశ్వాసానికి పాత్రులు కారు.కనుక అవి లభించినా కాలదన్నుకుంటారు.అయినా తమ యుక్తితో లోకుల ఎదుట కపట దఃఖాన్ని ప్రకటించి తమకన్యాయం జరిగిందనీ, దానిని తామెంతో మంచితనంతో సహించామనీ నిరూపించు కుంటారు.వీరిని కర్మ ఫలమే కాలాంతరాన సంస్కరించగలదు. అందుకే ఆత్మపరిశీలన, విమర్శ, సంస్కరణ అందరికంటే వీరికే ఎక్కువ ఆవస్యకం. కానీ అందరికంటే తక్కువగా వాటిని పాటించేది వీరే!
Pages: [1] 2 3 ... 10